Wyjazd do Hiszpanii!

W sobotę wyjechaliśmy do Hiszpanii. O 7 byliśmy już w Warszawie i po 2 godzinnym locie wylądowaliśmy w Zurychu. Mieliśmy tam przesiadkę na lot do Madrytu. O 19 wylądowaliśmy w Madrycie,a stamtąd już prosto do Granady!! :)

Pozdrawiamy ze słonecznej Granady !!!

Alhambra - arabski pałac i twierdza w Granadzie.

Widziana z dużej odległości Alhambra de Granada przykuwa wzrok przede wszystkim swoją wielkością oraz surowością architektonicznej formy. Nie brak jej oczywiście pierwiastka magii. Twierdza umiejscowiona na szczycie zielonego wzgórza wznoszącego się ponad starą Grenadą wygląda jak wielki okręt, który przycumował w porcie. Za nią na spowitym błękitem nieba horyzoncie majaczą ośnieżone szczyty Sierra Nevada. Panujący tutaj do samego końca średniowiecza Arabowie zwali owo wzgórze al-Sabika, a zamek który zbudowano na jego grzbiecie: Qualat al-Hamra. "al-Hamra" w tym przypadku oznaczało "czerwony", bo taki kolor miały ponoć mury fortecy mieniące się w zachodzącym, andaluzyjskim słońcu. Istnieją oczywiście inne hipotezy dotyczące pochodzenia tej nazwy. Mury zwykły posiadać ponoć zawsze jasnożółtą barwę, zmieniającą się w czerwień w nocy na skutek światła z oświetlających je pochodni. Wielki poeta muzułmański żyjący w XIV wieku, Ibn Zamrak tak opisywał to miejsce: "al-Sabika jest koroną na czole Grenady, a Alhambra (niech Allah ma ją w swojej opiece) jest rubinem na szczycie tej korony". Ale prawdziwe skarby tego zespołu pałacowo-obronnego kryją się wewnątrz jego murów. To właśnie one sprawiły, że obiekt w 1984 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO i uczyniły z niego najczęściej zwiedzany przez turystów zabytek w Hiszpanii.

Klimat w Hiszpani

Klimat Hiszpanii jest zróżnicowany, od chłodnego i deszczowego na północnym zachodzie, po gorący i suchy na równinach Andaluzji. Wynika to z ukształtowania terenu. Centrum kraju charakteryzuje się klimatem kontynentalnym. Jest to teren otoczony pasmami górskimi, w związku z czym nie dociera tam wilgotne powietrze i jest bardzo sucho. Występują duże amplitudy temperatur dziennych, jak i rocznych. Latem na całym obszarze kraju z wyjątkiem północnego wybrzeża, jest gorąco i słonecznie. Średnie temperatury wynoszą 12 °C w styczniu i 25° w lipcu, roczna ilość opadów sięga 250 mm. Madryt, leżący na wysokości 660 m, ma średnie temp. 5 °C w styczniu i 24 °C w lipcu. Północ kraju jest terenem zdecydowanie wilgotnym. Występują tam spore opady, a temperatury są umiarkowane. Niewielkie amplitudy miesięczne wskazują na łagodne zimy (od 6 °C do 10 °C) i chłodne lata (średnio poniżej 22 °C). Obszar wybrzeża na wschodzie i południu kraju przejawia cechy klimatu śródziemnego z wpływem klimatu morskiego, im bardziej na południe tym bardziej gorący klimat. Jest to teren raczej suchy, z gorącym latem (ponad 22 °C) i łagodną zimą (od 6 °C na północno-wschodnim wybrzeżu do ponad 10 °C na południu).

Strefy klimatyczne w Hiszpanii:

• Strefa klimatyczna:

Strefa klimatów podzwrotnikowych (subtropikalnych) - w klasyfikacji klimatów Wincentego Okołowicza jest to jedna z pięciu głównych stref klimatycznych. Obejmuje obszary kuli ziemskiej, na którym średnia temperatura najchłodniejszego miesiąca wynosi +10 °C i więcej w klimatach morskich do 0 °C w klimatach kontynentalnych, zaś opady występują przeważnie w chłodnym półroczu (w klimatach monsunowych latem). Pory roku wyznacza roczny przebieg temperatury, opadów.

Strefa umiarkowana – skrócona nazwa strefy klimatów umiarkowanych, a mylące określenie dla strefy umiarkowanych szerokości, jednej z trzech rodzajów stref oświetlenia Ziemi. Według mapy stref klimatycznych Wincentego Okołowicza, jest to jeden z dwóch równoleżnikowych pasów: występujący wzdłuż równoleżnika 55° (między 35°/55° a 54°/71°) na półkuli północnej oraz 45° (31°/54°) na półkuli południowej. Pod wpływem ciepłych prądów morskich granice strefy klimatycznej oddalają się od równika, a pod wpływem zimnych prądów i w głębi rozległych kontynentów są przesunięte dalej od biegunów geograficznych.

• ·         Klimat:

Klimat śródziemnomorski – rodzaj klimatu podzwrotnikowego, występujący nad Morzem Śródziemnym (stąd jego nazwa), w Kalifornii, RPA, na południu Australii oraz u wybrzeży Chile w Ameryce Południowej. Jego charakterystyczną cechą są ciepłe i suche lata powyżej 20°C oraz łagodne zimy powyżej 0°C, a także fakt, że występuje głównie bezpośrednio nad morzem lub oceanem, zazwyczaj na zachodnim wybrzeżu, a bardzo rzadko w głębi lądu. Klimat ten sprzyja rolnictwu i turystyce masowej.

Klimat kontynentalny – jeden z podstawowych rodzajów klimatu. Kształtuje się w głębi lądu. Wyróżnia się największą dobową oraz roczną amplitudą temperatury powietrza. Lata są upalne, a zimy surowe, mroźne. Wraz ze zwiększaniem się odległości od morza maleje wilgotność powietrza, przeciętne zachmurzenie nieba oraz ilość opadów. Zwiększone jest za to zapylenie powietrza.

Charakterystyczne cechy klimatu morskiego to:

• duża wilgotność powietrza
• częste opady
• mała amplituda roczna temperatur
• lato jest chłodne, zima łagodna
• wiatry zmienne w cyklu rocznym (latem znad morza, zimą w kierunku morza)

Segrada familia

Witajcie, w zwiazku z coraz bardziej zblizajacym sie wyjazdem przyblize wam troche informacji na temat Segrada Familia czyli wielkiej katedry ktora zaczeto budowac w 1882 i buduja ja az do dzisiaj
W zalożeniu architekta budowla miała przypominać jeden wielki organizm architekci co chwilę się zmieniali lecz wszyscy wkładali serce w tą prace.
Wieże ukończono w 1920 roku. Lecz 6 lat później architekt zginal pozostawiając jedną z 3 fasad

Pablo Picasso

Jako że Pablo Picasso był Hiszpanem postanowiliśmy przybliżyć jego sylwetkę. Oto garść informacji na jego temat.

Pablo Picasso (a dokładnie: Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Cipriano de la Santísima Trinidad Ruíz y Picasso) – urodzony 25 października 1881 r. w Maladze w Hiszpanii malarz, grafik, rzeźbiarz. Picasso jest uznawany za jednego z najwybitniejszych twórców sztuki nowoczesnej. Współtwórca prądu artystycznego nazwanego kubizmem, którego zapowiedzią był słynny obraz Pabla Picassa z 1907 r. „Panny z Avignon”. 

Talent artystyczny młodego artysty został odkryty przez jego ojca, rysownika. Picasso studiował w Paryżu, gdzie poznał prace postimpresjonistów. Początkowo tworzył w duchu symbolizmu i neoimpresjonizmu.  Po powrocie do kraju zainspirował się malarstwem Cezanne’a oraz sztuką afrykańską, dzięki czemu zrodził się kubizm. W czasie wojny domowej w Hiszpanii Pablo Picasso namalował „Guernicę”, słynną kompozycję antywojenną. 

Podczas II wojny światowej przebywał w Paryżu. Kontynuował uprawianie twórczości wielotematycznej, malował zarówno sceny fantastyczne, mitologiczne, jak i pejzaże oraz kompozycje figuralne. Pablo Picasso wstąpił w szeregi Paryskiej Partii Komunistycznej w 1944 r. Pablo Picasso odwiedził Polskę w 1948 r. Uczestniczył w Międzynarodowym Kongresie Pokoju we Wrocławiu oraz zaprojektował jego symbol: gołębia. Zmarł na atak serca 8 kwietnia 1973 r. w Mougins we Francji. 

W 2010 odnaleziono 271 nieznanych dzieł Picassa (kolaże, akwarela, gwasze, litografie, zeszyty i rysunki) pochodzących z lat 1900–1932. 

Najważniejsze dzieła Picassa to: „Prasowaczka”, „Czytająca”, „Źródło”, „Kąpiące się kobiety”, „Człowiek z jagnięciem”, „Kobieta przed lustrem”.

Oto kilka przykładów jego obfitego dobytku twórczości:

Guernica - 1937 r.

Panny z Avignon - 1907 r.

Dziewczyna przed lustrem - 1932 r.

Granada czyli poznajmy miasto, ciekawostki i historię.

GRANADA (GRENADA)  Jest to miasto znajdujące się w południowej części kraju, regionu Andaluzji wzdłuż brzegu rzeki Genil. Granada jest także i ośrodkiem handlowy, przemysłowy i kulturalnym. Jest to jedna z kilku najważniejszych miejscowości turystycznych w Hiszpanii, słynąca z pięknej architektury, licznych zabytków oraz niezwykłych krajobrazów.

HISTORIA GRANADY

Początki istnienia miasta Granady datuje się na: 700 lat p.n.e. Związane jest z tą datą powstanie osady Iberoceltów. Osada głównie zajmowała się handlem z Grekami, Fenicjanami i Kartagińczykami, dzięki czemu pozwalało to na stopniowe rozrastanie się miasta. W przeciągu stu lat później, Granada stałą się grecka kolonią, natomiast później po kolejnych wojnach punickich przeszła w ręce Kartaginy a następnie Rzymian i Wizygotów. Wraz z nowymi koloniami, zmieniała się też nazwa miasta. Oto nazwy wcześniejszej Grenady : Elybirge, , Municipium Florentinum Iliberitanu po Florentię. Panujący tam władcy to : Arabowie, Zirydzi, Almorawidzi, Almohadowie. Od połowy XIII wieku przez ponad dwa stulecia stała się stolicą emiratu Granady. Dzięki tej decyzji miała możliwość rozwoju. Na jej wielkość wpłynął napływ wygnańców islamskich z Sewilli oraz Kordowy. W końcowych latach XV w, Granada została przejęta przez chrześcijan a byli nimi duchowni którzy założyli tam biskupstwo. Następne wydarzenia to np. rozbudowa budynków sakralnych, okupacja przez francje oraz mieność gospodarcza po przez usnięcie wyznawców Islamu.

ZABYTKI W GRANDAZIE

Granada słynie z takich zabytków jak Alhambra, (czyli czerwony zamek). Ten budynek architektury arabskiej pochodzi z XIII w, stanowiąc w Europie ogromny zabytek. Pełnił rolę fortecy, pałacu i miasta. Ich cechą jest wyróżniające niezwykle bogate zdobienia, liczne malowidła ścienne, kolumny, ściany wykładane kolorowymi płytkami i kamieniami, a także wzorami ceramicznymi i odlewami gipsowymi. Kolejnym zabytkiem jest Pałac Nasrydów z XIV w, a w nim m.in. Dziedziniec Mirtowy, a także Dziedziniec Lwów z bogato ozdobioną fontanną wspartą na 12 lwach. Następnie Salę Ambasadorów, Salę Dwóch Sióstr, Salę Abencerragów.W skład wszystkich zabytków w grenadzie wchodzi jeszcze renesansowy Pałac Karola V, symbol zwycięstwa chrześcijaństwa nad Arabami. Ostatnim zabytkiem który warto zobaczyć jest to letnia rezydencja (Generalife) oraz ogrody z pięknymi rzeźbami.

OBIEKTY SAKRALNE

Ciekawym zabytkiem Granady jest też gotycko-renesansowa katedra z XVI w. (Catedral de Santa María de la Encarnación) wraz z kaplicą królewską (Capilla Real), gdzie znajdują się groby hiszpańskich władców. Warto zwrócić uwagę na klasztor kartuzów wraz z kościołem i zakrystią, wybudowany w stylu barokowym w XVIII wieku. Klasztor Św. Hieronima który został wybudowany sto lat wcześniej, poświęcony pamięci zmarłemu dowódcy wojsk hiszpańskich oraz wicekrólowi Neapolu Gonzalo Fernándezowi de Córdoba. Inne kościoły w Granadzie to : San Pedro y San Pablo, Santa Ana.

NOCNE ŻYCIE I ROZRYWKA

Miejscem gdzie możemy spędzić czas na rozrywkę to Pedro Antonio de Alarcón. Większość momentów nocnego życia właśnie tam toczy swoje dzieje, na zewnątrz, na ulicach lub na tarasach, choć występuje tu wiele barów oraz dyskotek. Pedro Antonio de Alarcón, to nowsza część miasta ze stylowymi lokalami. Położona jest ona pomiędzy ulicami Pedro Antonio de Alarcón oraz Martinez de la Rosa , jest to miejsce zabaw najczęściej studentów. Natomiast w Albaicin znajduje się wiele lokalnych barów oferujących  “Tapas” a także  popularne  ślimaki i smażone ryby, piwo, wino i napoje orzeźwiające. W Granadzie jest jeszcze wiele ciekawych miejsc, w których można się zabawić i zjeść regionalne danie, posluchać muzyki bądź wziąć udział w cygańskim święcie.

PRZEDSTAWIAM TAKŻE INFORMACJE NA TEMAT LUDNOŚCI ORAZ POWIERZCHNI W GRANADZIE:

Powierzchnia : 88,02 km²
Liczba mieszkańców : 234 325
Gęstość zaludnienia : 2662,18 mieszk./km²

Kuchnia hiszpańska

   W skład kuchni hiszpańskiej wchodzą zarówno potrawy o typowo śródziemnomorskim rodowodzie z południowego wybrzeża (kuchnia andaluzyjska), potrawy ludów pasterskich, jak i kuchnia wywodząca się z tradycji morskich (Galicia).

   W XX wieku wiele cech tradycyjnych kuchni regionalnych przemieszało się wzajemnie, jednak w dalszym ciągu olbrzymia większość potraw związana jest z tradycyjnym miejscem swego pochodzenia.

Przystawki

   Patatas Bravas są to ziemniaki pokrojone w kostkę, smażone w głębokim tłuszczu, i polane sosem.

   Serranito to kanapka z gotowaną kiełbasą

Dania główne

   Pescaíto Frito to potrawa składająca się z małych kawałków smażonej ryby, takiej jak sardynki i barweny wraz ze szklanką dobrze schłodzonego wina.

Paella wywodzi się z Walencji. W jej skład wchodzą: ryż, warzywa, mięso królika lub drób i owoce morza.

Gazpacho wywodzi się z Andaluzji.Jest to zupa z warzywami z przewagą pomidorów.

Chuleta de cerdo jest to rodzaj kotletów wieprzowych wywodzących się z Hiszpanii.

Fabada jest to rodzaj potrawy z fasoli, w której skład wchodzi min. fasola, kiełbasa, papryka, cebula, czosnek.

Desery

   Arroz con Leche jest to ryż z mlekiem i wanilią na gęsto - potrawa pieczona w piekarniku, podawana na zimno. 

   Crema Catalana wywodzi się z Katalonii. Jest to tradycyjny kataloński deser, przygotowywany na bazie mleka, cytryny, żółtek, kory cynamonu i mąki kukurydzianej. 

   Flan to rodzaj puddingu składającego się z wody, cukru pudru, skórki pomarańczowej, jaj, mleka i likieru.

Wina

  Malaga jest to słodkie, deserowe wino hiszpańskie z podsuszonych winogron, o charakterystycznej gęstej konsystencji. Pochodzi z okolic miasta Málaga.

  Cava - produkowane w Hiszpanii (konkretnie 95% w Katalonii) wino musujące, powstające na drodze tradycyjnej metody szampańskiej. Nazwa pochodzi od katalońskiego słowa oznaczającego piwnicę, w której przechowuje się wino.

Ciekawostki:

Na kuchnie regionów Hiszpanii wpływ miało bardzo wiele różnych tradycji kulinarnych. Wśród nich wyróżnić można:

·        arabską - użycie ryżu i szafranu, a także niektóre desery bakaliowe

·        meksykańską - ziemniaki, papryka

·        angielską - wyrób ginu na Balearach

·        francuską - kremy, ciasta